Μη μένεις σε μια σχέση από οίκτο
Για πολλούς είναι δύσκολο από ένα σημείο και μετά να ξεχωρίσουν τη λύπηση/συμπάθεια από την αγάπη που εμπεριέχει τον έρωτα. Έτσι, μένουν σε μία δυσλειτουργική σχέση, μη θέλοντας να δυσαρεστήσουν τον σύντροφό τους που τους έχει ανάγκη, θυσιάζοντας ακόμη και την ίδια τους την ευτυχία. Ίσως νιώθουν υποχρέωση απέναντί του ή είναι πολλά χρόνια μαζί και παρόλο που ο έρωτας έχει χαθεί, υπάρχει αυτή η αγάπη που τείνει προς τον οίκτο. Ή μπορεί και το άλλο άτομο να είναι τόσο αδύναμο και να έχει πιαστεί τόσο πολύ από πάνω τους, που πιστεύουν ότι αν τον αφήσουν θα του κάνουν ανεπανόρθωτη ζημιά.
Το να λυπάσαι κάποιον ισούται και με το φόβο. Φοβάσαι να τον αφήσεις γιατί θα κλαίει και θα είναι δυστυχισμένος και δεν μπορεί ν’ αντέξεις το γεγονός ότι τον πλήγωσες ή τον άφησες. Αν υπάρχουν και παιδιά στη μέση τα αισθήματα του φόβου και της λύπησης αυξάνονται στο δεκαπλάσιο και τα πράγματα είναι πολύ πιο μπερδεμένα.
Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που έχουν λύσει το μπέρδεμα στο κεφάλι τους και ξέρουν πλέον ότι μένουν σ’ ένα γάμο ή μία σχέση καθαρά από λύπηση, μέσα στην οποία εμπεριέχονται και κάποιες σταγόνες αγάπης για τα όσα ζήσανε ή μοιραστήκανε οι δυο τους. Δεν είναι εύκολο συνεχίζεις να είσαι σε μια τέτοια σχεσιακή συνθήκη. Σε φθείρει ψυχολογικά και σε κάνει ευάλωτο στην απιστία. Γιατί ξέρεις τι είναι ο έρωτας και τον ψάχνεις. Ψάχνεις αυτή την ευφορία και την ευτυχία που θα κατακλύσουν το σώμα σου και θα διώξουν για λίγο τα αισθήματα της μιζέριας, της υποχρέωσης, του συμβιβασμού, της αυτολύπησης.
Άνθρωπέ μου, σταμάτα να ξεγελάς και να γελιέσαι. Όταν αγαπάς κάποιον από λύπηση, δεν τον αγαπάς πραγματικά. Να σου θυμίσω λίγο τι είναι αγάπη και έρωτας; Είναι αυτό που κοιτάς τον άλλο και στάζεις χαρά και θαυμασμό. Είναι αυτός που σε καβλώνει σε δευτερόλεπτα και σου κρατάει το μυαλό σε εγρήγορση. Είναι αυτός που όταν κοιτάς, θέλεις να του μοιάσεις λίγο και είναι το πιο όμορφο πλάσμα στον κόσμο για σένα. Βλέπεις πουθενά να περιέχεται ο οίκτος σε όλα αυτά;
Και τώρα που έχεις ξεμπλέξει το μπάλωμα στο μυαλό σου για το τι είναι αγάπη και τι είναι αγάπη από λύπηση, καταλήγω και πάλι στον όρο «αυτολύπηση». Αυτόν που λυπάσαι στην τελική δεν είναι τον άλλο, αλλά τον εαυτό σου πρώτα. Και φοβάσαι πρώτα εσύ να ξεβολευτείς και μετά να ξεβολέψεις τον άλλο. Χωρίς κύματα και φουρτούνες όμως, θάλασσα δεν υπάρχει και η ζωή είναι σαν τη θάλασσα, μόνο που δε θα την έχεις αιώνια.
Θες να χάσεις κι άλλο χρόνο από τη ζωή σου ή θες να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου πρώτα και μετά με τον άλλο και να τον βοηθήσεις να προχωρήσετε και οι δύο παρακάτω, για να βρείτε την πραγματική ευτυχία;
Το να λυπάσαι τον άλλο δηλώνει αδυναμία να κάνεις το σωστό που είναι και το πιο δύσκολο, όμως και κανείς που σέβεται τον εαυτό του δε θέλει να μένουν μαζί του από λύπηση. Αν τώρα είσαι με κάποιον που σε προκαλείς να νιώθεις τύψεις, τότε είσαι με τον λάθος άνθρωπο και θα έπρεπε να είχες φύγει εδώ και καιρό.
Δεν υπάρχουν σχόλια: