Floating Piers: Ήρθε η στιγμή να περπατήσεις στο νερό

Πολλές φορές όταν ήμασταν μικροί προσπαθούσαμε να περπατήσουμε στην επιφάνεια του νερού.

Προφανώς πάντα πέφταμε.

Κάπως έτσι έζησε και ο 81χρονος Christo Vladimirov Javacheff ή αλλιώς Christo, καλλιτέχνης από τη Βουλγαρία. Γι΄αυτό σκέφτηκε να κάνει ένα art installation που θα αποτελεί ορόσημο στον χώρο της τέχνης τα επόμενα χρόνια. Χρησιμοποιώντας πάνω από 200.000 κύβους πολυαιθυλένιου, έφτιαξε μια τριγωνική γέφυρα στην ακτή της λίμνης Lago d' Iseo στη Βόρεια Ιταλία. Όχι όμως γέφυρα που στέκεται στον αέρα, αλλά μία που εφάπτεται στο νερό. Στόχος του με το έργο Floating Piers είναι οι άνθρωποι να νιώσουν την αίσθηση του να διασχίσεις μια θάλασσα με τα πόδια σου να βρίσκονται στην επιφάνεια. Να έχεις την αίσθηση ότι περπατάς πάνω στον ωκεανό ίσως.

Αυτή η πλεούμενη γέφυρα είναι χρώματος πορτοκαλί. Το αγαπημένο του Christo. Όπως και το προηγούμενο installation που είχε κάνει το 2005 στο Central Park, με τις ξύλισες κάσες πόρτας που είχε τοποθετήσει στο μέσον του πάρκου και τα πορτοκαλί πανιά να ανεμίζουν. Πιο παλιά είχε χρησιμοποιήσει 26 εκατομμύρια δολάρια για να τοποθετήσει 3.000 μεγάλες ομπρέλες σε πάρκα της Καλιφόρνια και στο Ibaraki Prefecture της Ιαπωνίας. Τα έργα του αποτελούν κάτι το εντυπωσιακό, αλλά πολλές φορές δημιουργούν και αρνητικές αντιδράσεις όπως όταν άπλωσε ένα ύφασμα πάνω από τον ποταμό Αρκάνσας ή όταν κάλυψε το Reichstag 6 χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το 1995.

Ο ποταμός Αρκάνσας

Γενικά, πρόκειται για έναν καλλιτέχνη που παρεμβαίνει στο τοπίο για να δώσει το δικό του μήνυμα, το οποίο ως επί το πλείστον είχε μια οικολογική προέκταση. Μέχρι το 2009 δεν δρούσε μόνος του. Είχε τη βοήθεια της γυναίκας του Jeanne-Claude, η οποία πέθανε από ανεύρυσμα στον εγκέφαλο. Η νέα επιλογή του δεν είναι καθόλου τυχαία και την επεξεργαζόταν με τη γυναίκα του από το 1970. Τον λένε Christo, ο Χριστός περπάτησε στο νερό...Do The Math.

Η διαδρομή για τα Floating Piers ξεκινάει από το μικρό χωριό Σουλτσάνο και καταλήγει στα δύο κοντινά νησάκια, μια απόσταση 53 ποδιών. Ο ίδιος λέει στην Telegraph ότι η επιλογή του μέρους είναι πρώτον γιατί οι επιλογές της Αργεντινής και της Ιαπωνίας δεν προχώρησαν, δεύτερον γιατί έψαχνε κάτι γρήγορο επειδή είναι 81 ετών και φοβόταν ότι δεν θα προλάβει να το κάνει και τρίτον γιατί εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο βουνό-νησί στην Ευρώπη. «Εκεί μένουν 2.000 άνθρωποι και δεν έχουν άλλο τρόπο να πάνε στην χώρα της περιοχής εκτός από καράβι». Ο Christo επίσης εξηγεί ότι όλες αυτές τις δεκαετίες έχει κάνει πράξη 23 από τα έργα του και 36 από αυτά συνάντησαν αρνήσεις. Μόνο για να πάρει άδεια για κάποια χρειάστηκε ως και 20 χρόνια. Έργα ζωής κυριολεκτικά. «Κάθε άδεια για να ξεκινήσει το έργο είναι σα να χτίζεις μια μεγάλη λεωφόρο».

Η περιβαλλοντολογική υπόσταση αυτού του έργου είναι ότι δείχνει έναν καινούργιο δρόμο στον κόσμο για το πως μπορούν οι άνθρωποι να διανύσουν αποστάσεις μέσω θάλασσας, μειώνοντας τους ρύπους των πλοίων για παράδειγμα. Βέβαια ποιος τρελός θα έκανε αποστάσεις χιλιομέτρων για να πάει σε ένα νησί; Το installation του Christo ξεκίνησε από τις 18 Ιουνίου και θα δώσει την ευκαιρία στους ανθρώπους να περπατήσουν στο νερό μέχρι τις 3 Ιουλίου.