Γενέθλια χωρίς εκείνον που αγαπάς δεν είναι χαρούμενα γενέθλια
Η ημέρα των γενεθλίων του καθενός είναι φορτισμένη πάντα με μια γλυκόπικρη γεύση, έτσι κι αλλιώς.
Τα πάντα διογκώνονται και τα ζεις σε υπέρμετρο βαθμό, ειδικά την απώλεια, το χαμό, την απομάκρυνση. Σκέφτεσαι ανθρώπους που θες πραγματικά κοντά σου, πράξεις κι αποφάσεις, που δεν πήρες ακόμη.
Αν εκείνη τη μέρα ο άνθρωπος, που για σένα απαντά στην ερώτηση αγάπη κι έρωτας είναι μακριά για οποιονδήποτε λόγο, τότε τα γενέθλιά σου δεν είναι χαρούμενα. Είναι εκείνη η αισθησιακή φωνή που στις δώδεκα κι ένα λεπτό, ήξερες ότι θα σου πει «αγάπη μου χρόνια πολλά».
Ήξερες ότι ήταν, είναι και θα είναι η αγάπη σου. Εκείνα τα λίγα, μαγικά λεπτά όπου κι αν είσαι και με όποιον κι αν είσαι, θα σκέφτεσαι για πάντα εκείνον τον άνθρωπο. Είναι εκείνος που ενώ έκανες καιρό να του μιλήσεις, όταν συνέβαινε κάτι σημαντικό στη ζωή σου, ήθελες να το πεις μόνο σ' εκείνον.
Τα γενέθλια έχουν κάτι αθεράπευτα μαγικό. Είναι σαν να είναι η πρώτη σου μέρα στη γη κι η καρδιά σου είναι γεμάτη και χωρίς πληγές. Αλλά είναι σαν να είναι κι η τελευταία. Γι' αυτό κάνεις ταμείο, αναδρομές, βάζεις στόχους κι αλλάζεις πορείες.
Γιατί εκείνη τη μέρα, επιτρέπεις στον εαυτό σου να σκεφτεί με την καρδιά. Τον αφήνεις να σε οδηγήσει και σε πάει μόνος του σ' εκείνα τα πρώτα γενέθλια που πέρασες με τη δική σου αγάπη.
Θες να νιώσεις τη γεύση, από εκείνο το μακρινό αίσθημα πληρότητας κι ευτυχίας που είχες. Αναπόφευκτα, όταν επιστρέψεις με το νου στα γενέθλιά σου σήμερα χαλιέσαι τόσο, όσο κρατάει μια πικρή σκέψη, η οποία φωλιάζει κατευθείαν στην ψυχή. Χωρίς εκείνον τον άνθρωπο που σου χάριζε όλα τα συναισθήματα ευτυχίας είσαι κενός.
Μπορεί τα γενέθλια τότε να ήταν απλά, λιτά αλλά ένιωθες ευτυχισμένος και το συνειδητοποιείς τώρα. Σε πληγώνει ακόμη περισσότερο που η συνειδητοποίηση έρχεται αργά, στα δικά σου γενέθλια. Δεν ήταν το δώρο ή η έκπληξη, που σου έκανε η αγάπη σου. Ήταν η παρουσία, η σημασία κι η αγάπη που σου έδειχνε, όλα αυτά που σου λείπουν. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι τα ένιωθες κι εσύ.
Το καταλαβαίνεις απ' την ευχή την ώρα που έχεις μπροστά σου αναμμένα τα κεράκια και πρέπει ακαριαία να ευχηθείς, αυτό το πρώτο πράγμα που σου 'ρχεται στο μυαλό. Τότε που ήταν η εποχή της πληρότητας κι υπήρχε εκείνος ο άνθρωπος που σε συμπλήρωνε. Η ευχή ήταν για πάντα μαζί, όπως τώρα.
Τώρα όμως άλλαξε κάτι, σου λείπει κι αναζητάς εκείνα τα μάτια να 'ναι μπροστά σου τουλάχιστον του χρόνου. Όταν θα ξανακάνεις εκείνη τη μαγική ευχή. Εκείνη που σου έρχεται, όσο μένουν αναμμένα τα κεριά σου στην τούρτα.
Όλα τα υπόλοιπα ήταν ανύπαρκτα, όταν είχα εσένα. Πιο απλά, πιο ουσιαστικά. Όλα είναι υπαρκτά χωρίς εσένα. Περίπλοκα, ανούσια κι ενοχλητικά. Αν στα γενέθλιά σου δε σκέφτεσαι τίποτα, να ξέρεις είσαι ευτυχισμένος. Συνήθως, οι δυστυχισμένοι άνθρωποι σκέφτονται πολύ.
Εσύ όμως που η καρδιά σου τρέμει, όταν χτυπάει το τηλέφωνο κι απογοητεύεσαι κάθε φορά που δεν είναι εκείνος ο άνθρωπος για να σου ευχηθεί την ημέρα των γενεθλίων σου, μη χάνεις χρόνο. Πες του το. Διεκδίκησέ τον, κυνήγησέ τον. Αλλά μην τον αφήσεις.
Εκείνος είναι ο άνθρωπος της καρδιάς σου. Ελπίζω φέτος να είναι τα τελευταία σου γενέθλια χωρίς τη δική σου αγάπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια: