Μην πνίγεις τον άλλον!
Θέλει κόπο και προσπάθεια για να μείνει η φλόγα μιας σχέσης ζωντανή, σταθερή και τόσο λαμπερή, όπως ήταν όταν πρωτοάναψε. Μα πάνω απ’ όλα θέλει να έχεις αφήσει μια μικρή χαραμάδα ανοιχτή για να τη φυσάει ο αέρας της ελευθερίας και να φουντώνει.
Δε γίνεται να απαιτείς να βρίσκεσαι με τον άνθρωπό σου και τις είκοσι τέσσερις ώρες της ημέρας. Να περιμένεις πως όλα τα πράγματα από εδώ και πέρα θα τα κάνετε μαζί λες και κάποιος σας έβαλε κόλλα. Να προσπαθείς να είσαι συνέχεια παρών, να θέλεις να είσαι μπροστά σε κάθε του βήμα, σε κάθε συζήτηση. Να ζητάς αναφορά για την οποιαδήποτε κίνηση. Γιατί όσο και αν πιστεύεις πως αυτό που κάνεις δημιουργεί μια σχέση δεμένη, το μόνο που καταφέρνεις είναι να της κλέβεις σιγά-σιγά το οξυγόνο. Κι έτσι να την οδηγείς αργά, αλλά σταθερά στην ασφυξία.
Θέλει το χρόνο του ένας δεσμός για να πετύχει, να γίνει άρρηκτος, στιβαρός, να μην μπορεί κανείς και τίποτα να τον κλονίσει. Δεν είναι λογικό να θεωρείς απ’ τις πρώτες κιόλας μέρες ότι θα αναπνέετε μόνο ο ένας για τον άλλον. Δεν είναι ούτε φυσιολογικό, αλλά ούτε και υγιές.
Αυτό που κάνεις είναι να μολύνεις τον αέρα σας. Κι αργά ή γρήγορα ο ένας απ’ τους δύο σας θα βγει από την πόρτα τρέχοντας για να μπορέσει να εισπνεύσει ξανά αβίαστα, χωρίς να υπάρχει κάποιος που θα προσπαθήσει να εναρμονίσει ακόμα και τον ρυθμό της αναπνοής του με τη δική του.
Θέλει να δώσεις στον άλλον και κυρίως στον εαυτό σου τον χώρο και τον χρόνο του. Να βολευτεί, να προσαρμοστεί, να βρει τη θέση του στη ζωή που ήδη έχεις φτιάξει. Να μην προσπαθείς να του κλέβεις τον αέρα του, να κάνεις πίσω όταν χρειάζεται, να μην του επιβάλλεις την παρουσία σου. Να δείχνεις σεβασμό κι ανεκτικότητα στα πράγματα που του αρέσουν και τον γεμίζουν πολύ πριν κάνεις εσύ την εμφάνισή σου στην καθημερινότητά του. Τους φίλους που έχει επιλέξει να είναι δίπλα του, τους ανθρώπους που αγαπά.
Μην τον βάλεις με το ζόρι μέσα στα αυτοσχέδια ασφυκτικά κουτιά σου. Γιατί μπορεί στην αρχή να κάνει φιλότιμες προσπάθειες να στριμωχτεί για να χωρέσει, αλλά το πιο πιθανό είναι τελικά να τα σπάσει για να ελευθερωθεί. Και ξέρεις πολύ καλά ότι ακόμα κι αν κολλήσεις όλα τα κομμάτια από κάτι που έσπασε, πάλι δεν είναι το ίδιο με όταν ήταν ακόμα καινούργιο.
Για τον λόγο αυτό, αν δεις τη φωτιά της σχέσης σου ότι έχει αρχίσει επικίνδυνα να τρεμοπαίζει, μην αρχίσεις να της ρίχνεις κι άλλο προσάναμμα, μην πέσεις πάνω της προσπαθώντας να τη σώσεις απ’ το να σβήσει. Κάνε ένα βήμα πίσω κι άσε ένα μικρό αεράκι να φυσήξει πάνω της. Και τότε θα δεις πως τις περισσότερες φορές αυτός ο ελαφρύς άνεμος είναι παραπάνω από αρκετός για να την αναζωογονήσει και να κάνει τη φωτιά σας και πάλι να φουντώσει.
Επιμέλεια Κειμένου Μαρίας Τριγώνη: Πωλίνα Πανέρη
Δεν υπάρχουν σχόλια: