Πρέπει να αγαπάς με κότσια και να παλεύεις για τον άλλο.!!
Είναι, σχεδόν, αδιανόητο να το πετύχουν. Πολλοί αναρωτιούνται «Μα καλά, έχει η αγάπη μέτρο; Μπορούμε να πούμε ότι εγώ αγαπάω τον άλλον περισσότερο ή ο άλλος με αγαπάει πιο δυνατά απ’ ό,τι εγώ εκείνον;» Η αγάπη διακρίνεται στις λεπτομέρειες. Στα μικρά εκείνα πράγματα που κάνει ο άλλος για εμάς και μας κάνει να νιώθουμε τη χαρά του έρωτα!
«Αποτύχαμε και ξέρω πως δεν έφταιγα εγώ»
Ο άνθρωπος που αγαπάει λιγότερο στη σχέση είναι ο πιο ευτυχισμένος. Δεν έχει τα ίδια άγχη με τον άλλον, δε νιώθει φόβο στο ίδιο επίπεδο. Εκείνα τα βράδια που οι κακές σκέψεις περνούν απ’ το μυαλό σου, εκείνος δεν τις έχει ζήσει και δεν ξέρει πόσο επίπονες είναι. Δεν τρελαίνεται στη σκέψη ότι μια μέρα ίσως όλο αυτό σου τελειώσει και φύγεις μακριά! Στους τσακωμούς κάποια θέματα του φαίνονται ασήμαντα και δεν μπορεί να καταλάβει «γιατί εσύ ασχολείσαι με τέτοια χαζά πράγματα ενώ όλα είναι καλά».
«Εγώ ήμουν εκείνος που πάλευε συνεχώς να κρατήσει ζωντανό κάτι, που αν είχες αναλάβει εσύ, θα είχε πεθάνει από καιρό.»
Απ’ την αρχή φάνηκε πως εκείνος δεν ήταν διατεθειμένος να παλέψει για εσένα, όσο εσύ για εκείνον. Εσύ πάλεψες να γνωριστείτε, να επικοινωνήσετε κι όλο αυτό να γίνει έρωτας! Αν ήθελε όσο εσύ, δε θα μπορούσε να αρκεστεί μόνο σε όσα εσύ κάνεις. Θα ήθελε περισσότερα και περισσότερα και περισσότερα!
«Η αγάπη θέλει δυο να παλέψουν για τον ίδιο στόχο. Αναρωτιέμαι τώρα αν τελικά, μέσα στη σχέση αυτή, είχαμε ίδιους στόχους»
Άνθρωπος που δεν ήταν διατεθειμένος να σε αφήσει να γαμήσεις το μυαλό του, είναι ένας άνθρωπος που ποτέ δε θα αγαπήσει στα άκρα και δε θα είναι ποτέ ικανός να το κάνει. Ο έρωτας θέλει υπερβολή και κάβλα. Θέλει έκπληξη κι όχι πλήξη. Είναι κάθε μέρα γιορτή και κάθε μέρα εξέταση. Όμως είναι διαφορετικό εσύ να παλεύεις για το άριστα κι ο άλλος να είναι ευχαριστημένος αν πιάσει τη βάση.
«Θέλω να σου γράψω τόσα πολλά, αλλά είναι ψιλά γράμματα για σένα. Δε θα καταλάβεις.»
Όταν παλεύεις για έναν άνθρωπο πολύ, ξεχνάς τον εαυτό σου και δε βλέπεις αν ο άλλος παλεύει για εσένα με την ίδια δύναμη. Ώσπου το βλέπεις. Και τότε έρχεται η ώρα που η ψυχική σου αντοχή στέρεψε και δε θες άλλο να παλέψεις. Αλλά θες κάποιος άλλος να παλέψει για εσένα. Κάποιος άλλος να νοιαστεί πώς νιώθεις σήμερα, τι θα κάνεις αύριο. Κάποιος άλλος να αναρωτηθεί γιατί σήμερα δεν έχεις όρεξη για αγκαλιές. Κάποιος άλλος για σένα, δεν είναι τόσο τρομερό.
«Κράτα απλά αυτό. Αν θες να κάνεις κάτι αξιοσημείωτο στη ζωή σου, φρόντισε να μάθεις…»
Και τότε όλα τελειώνουν, γιατί δε δίνεις όσα έδινες. Κι ο ευτυχισμένος της σχέσης δεν πρόκειται να καλύψει το κενό που αφήνεις. Δεν ξέρει να το κάνει. Οπότε τελειώνει ό,τι υπάρχει μεταξύ σας με συνοπτικές διαδικασίες. Και τότε γυρίζεις πίσω για λίγο και βλέπεις καθαρά τι συνέβη. Όταν σταμάτησες να παλεύεις, δεν υπήρξε κανένας να παλέψει, γιατί αυτό ήταν δουλειά ενός ατόμου. Η δική σου δουλειά.
«…να αγαπάς με κότσια και να παλεύεις για τον άλλον σαν να φοβάσαι πως θα φύγει μακριά σου αύριο το πρωί!»
Ο άλλος δε ζήτησε να σε δει με μανία, δεν τρελάθηκε να σου στείλει ένα μήνυμα. Δεν είχε την ανάγκη να σε φιλήσει, να σε αγγίξει και να μείνετε μαζί αγκαλιά απολαμβάνοντας τη σιωπή. Και το συμπέρασμα βγαίνει. Ο άνθρωπος που αγαπάει λιγότερο στη σχέση είναι πιο ευτυχισμένος. Εσύ όμως δε θα γίνεις ποτέ αυτό το άτομο, γιατί ξέρεις να παραδίνεσαι στο πάθος!
«Αυτό ήταν το τελευταίο μήνυμα που σου στέλνω. Να ‘σαι καλά.»
Γράφει ο Πάνος Κούλης
Πηγή
«Αποτύχαμε και ξέρω πως δεν έφταιγα εγώ»
Ο άνθρωπος που αγαπάει λιγότερο στη σχέση είναι ο πιο ευτυχισμένος. Δεν έχει τα ίδια άγχη με τον άλλον, δε νιώθει φόβο στο ίδιο επίπεδο. Εκείνα τα βράδια που οι κακές σκέψεις περνούν απ’ το μυαλό σου, εκείνος δεν τις έχει ζήσει και δεν ξέρει πόσο επίπονες είναι. Δεν τρελαίνεται στη σκέψη ότι μια μέρα ίσως όλο αυτό σου τελειώσει και φύγεις μακριά! Στους τσακωμούς κάποια θέματα του φαίνονται ασήμαντα και δεν μπορεί να καταλάβει «γιατί εσύ ασχολείσαι με τέτοια χαζά πράγματα ενώ όλα είναι καλά».
«Εγώ ήμουν εκείνος που πάλευε συνεχώς να κρατήσει ζωντανό κάτι, που αν είχες αναλάβει εσύ, θα είχε πεθάνει από καιρό.»
Απ’ την αρχή φάνηκε πως εκείνος δεν ήταν διατεθειμένος να παλέψει για εσένα, όσο εσύ για εκείνον. Εσύ πάλεψες να γνωριστείτε, να επικοινωνήσετε κι όλο αυτό να γίνει έρωτας! Αν ήθελε όσο εσύ, δε θα μπορούσε να αρκεστεί μόνο σε όσα εσύ κάνεις. Θα ήθελε περισσότερα και περισσότερα και περισσότερα!
«Η αγάπη θέλει δυο να παλέψουν για τον ίδιο στόχο. Αναρωτιέμαι τώρα αν τελικά, μέσα στη σχέση αυτή, είχαμε ίδιους στόχους»
Άνθρωπος που δεν ήταν διατεθειμένος να σε αφήσει να γαμήσεις το μυαλό του, είναι ένας άνθρωπος που ποτέ δε θα αγαπήσει στα άκρα και δε θα είναι ποτέ ικανός να το κάνει. Ο έρωτας θέλει υπερβολή και κάβλα. Θέλει έκπληξη κι όχι πλήξη. Είναι κάθε μέρα γιορτή και κάθε μέρα εξέταση. Όμως είναι διαφορετικό εσύ να παλεύεις για το άριστα κι ο άλλος να είναι ευχαριστημένος αν πιάσει τη βάση.
«Θέλω να σου γράψω τόσα πολλά, αλλά είναι ψιλά γράμματα για σένα. Δε θα καταλάβεις.»
Όταν παλεύεις για έναν άνθρωπο πολύ, ξεχνάς τον εαυτό σου και δε βλέπεις αν ο άλλος παλεύει για εσένα με την ίδια δύναμη. Ώσπου το βλέπεις. Και τότε έρχεται η ώρα που η ψυχική σου αντοχή στέρεψε και δε θες άλλο να παλέψεις. Αλλά θες κάποιος άλλος να παλέψει για εσένα. Κάποιος άλλος να νοιαστεί πώς νιώθεις σήμερα, τι θα κάνεις αύριο. Κάποιος άλλος να αναρωτηθεί γιατί σήμερα δεν έχεις όρεξη για αγκαλιές. Κάποιος άλλος για σένα, δεν είναι τόσο τρομερό.
«Κράτα απλά αυτό. Αν θες να κάνεις κάτι αξιοσημείωτο στη ζωή σου, φρόντισε να μάθεις…»
Και τότε όλα τελειώνουν, γιατί δε δίνεις όσα έδινες. Κι ο ευτυχισμένος της σχέσης δεν πρόκειται να καλύψει το κενό που αφήνεις. Δεν ξέρει να το κάνει. Οπότε τελειώνει ό,τι υπάρχει μεταξύ σας με συνοπτικές διαδικασίες. Και τότε γυρίζεις πίσω για λίγο και βλέπεις καθαρά τι συνέβη. Όταν σταμάτησες να παλεύεις, δεν υπήρξε κανένας να παλέψει, γιατί αυτό ήταν δουλειά ενός ατόμου. Η δική σου δουλειά.
«…να αγαπάς με κότσια και να παλεύεις για τον άλλον σαν να φοβάσαι πως θα φύγει μακριά σου αύριο το πρωί!»
Ο άλλος δε ζήτησε να σε δει με μανία, δεν τρελάθηκε να σου στείλει ένα μήνυμα. Δεν είχε την ανάγκη να σε φιλήσει, να σε αγγίξει και να μείνετε μαζί αγκαλιά απολαμβάνοντας τη σιωπή. Και το συμπέρασμα βγαίνει. Ο άνθρωπος που αγαπάει λιγότερο στη σχέση είναι πιο ευτυχισμένος. Εσύ όμως δε θα γίνεις ποτέ αυτό το άτομο, γιατί ξέρεις να παραδίνεσαι στο πάθος!
«Αυτό ήταν το τελευταίο μήνυμα που σου στέλνω. Να ‘σαι καλά.»
Γράφει ο Πάνος Κούλης
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια: