Αυτό που θες να το κυνηγάς πριν το κάνει κανείς άλλος.
Ο δειλός είναι πάντα χαμένος. Αν δεν παίξεις στο παιχνίδι της ζωής μέχρι να μείνεις άφραγκος και να μην έχεις τίποτα παραπάνω να δώσεις, τότε σίγουρα δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσεις. Μην μπερδευτούμε όμως. Απαραίτητη προϋπόθεση: να μείνεις στο παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσης και να μην αποχωρήσεις από αυτό στον πρώτο χαμένο γύρο.
Να λειτουργείς αυθόρμητα. Να λες αυτό που πραγματικά σκέφτεσαι κι όχι αυτό που ο άλλος περιμένει να ακούσει. Μάθε να μένεις, να υπομένεις, να επιμένεις και να περιμένεις. Η ζωή δε σου χαρίζεται αν δεν της δείξεις ότι το αξίζεις κι η αγάπη είναι συναίσθημα που δε γεννιέται στις ματιές.
Σημαντικό να ξέρεις όμως τι πραγματικά θέλεις εσύ. Να έχεις ξεκαθαρίσει με τον εαυτό σου ποιος είναι κάθε φορά ο στόχος σου και τι ζητάς από αυτόν. Όταν σου φέρνουν ένα κουτί γλυκά βλέπεις πάντα το περιτύλιγμα και μόνο αυτό, μέχρι να το ανοίξεις. Πολλές φορές η εμφάνιση ξεγελάει και το περιεχόμενο δεν είναι αυτό που περιμένεις. Αυτό είναι θεμιτό κι αναμενόμενο. Το να προσπαθείς όμως να το αλλάξεις είναι ανούσιο, άσκοπο και χάσιμο χρόνου.
«Κι αν κυνηγάω χωρίς να βρίσκω ανταπόκριση;», η απορία που γεννιέται στο μυαλό πολλών αυτή τη στιγμή. Να τρέχω μόνος μου και να γίνομαι το σκυλάκι κάποιου που θα μπορεί να με δείχνει στους φίλους του και να υπερηφανεύεται για τη νέα του επιτυχία; Μάθε να διεκδικείς με αξιοπρέπεια και τότε κανένας δε θα έχει το δικαίωμα να σε χαρακτηρίσει έτσι. Ίσα-ίσα, ο άλλος θα σε σέβεται και θα μπορείς να αξιώνεις μια τουλάχιστον σοβαρή αντιμετώπιση.
Κυνηγάω δε σημαίνει μπαίνω στο γήπεδο, βάζω τρικλοποδιά στους αντιπάλους, τους κάνω στην άκρη και με την μπάλα στα πόδια τρέχω στην εστία να βάλω γκολ. Τότε θα βγεις απ’ το παιχνίδι με κόκκινη κάρτα, θα αποκλειστείς απ’ τον αγώνα διεκδίκησης και καλά θα πάθεις. Δεν υπάρχει σωστός τρόπος για να σου προτείνω, σίγουρα όμως υπάρχει ο «λάθος», ο οποίος σε εκθέτει ανεπανόρθωτα και σε γελοιοποιεί.
Κι ενώ υπάρχει λάθος τρόπος διεκδίκησης, δεν υπάρχουν λάθος πρόσωπα ούτε λάθος επιλογές. Θες κάτι; Δεν περιμένεις να έρθει και να σου χτυπήσει την πόρτα. Αν τα αφήνεις όλα στην τύχη τους, τότε μετά να μην κλαίγεσαι ότι δεν έχεις αυτό που επιζητάς. Αφού ποτέ δεν το κυνήγησες και δεν του έδωσες τη σημασία που άξιζε.
Μα είναι κάτι λάθη, ζωή να ‘χαμε να τα επαναλαμβάναμε ξανά και ξανά. Εκείνα που ξέρεις εξ’ αρχής ότι θα φας τα μούτρα σου, αλλά εσύ εκεί ακάθεκτος να κάνεις του κεφαλιού σου! Που όλοι γύρω σου, σου λένε «μη», που ακόμα κι εσύ ο ίδιος το βλέπεις ότι δε θα βγάλει πουθενά, αλλά δεν μπορείς να αντισταθείς στον πειρασμό τους. Ε, εκείνα τα λάθη πρέπει να τα κάνεις! Κι όχι μόνο να τα κάνεις, να μην τα μετανιώσεις ποτέ. Οι ενδοιασμοί κι ο φόβος σου μη σου στερήσουν αυτό που πραγματικά επιθυμείς!
Αν σήμερα σου λέω ότι υπάρχει μία μαγική δύναμη που σε κάνει να κυκλοφορείς στο μυαλό μου, αύριο το μέτρο της δύναμης αυτής μπορεί και να μηδενιστεί. Στην κούρσα της αγάπης αποφασίζεις εσύ πότε θα αποσυρθείς. Είτε αυτό είναι επειδή πέτυχες το στόχο σου, είτε νωρίτερα επειδή μπορεί να μη σε ενδιαφέρει πια ο συγκεκριμένος αγώνας.
Άπαξ και σου κολλήσει στο μυαλό, τελείωσε. Είναι η ιδέα που σου σφηνώθηκε μια μέρα κι είπες «αυτός». Που άμα σε ρωτήσουν «γιατί;» δεν ξέρεις καν να απαντήσεις. Εκείνο το κλικ που σου έκανε μέσα σε μια στιγμή. Ξέρεις το μυαλό παίζει ώρες-ώρες κάτι παιχνίδια, «τρώει κολλήματα» που λέμε. Κι εκεί είναι που θα το φτάσεις ως το τέλος, μέχρι αίμα να βγει.
Μην προσπαθείς να το αποβάλλεις, είναι σαν ίωση που θα κάνει τον κύκλο της. Εφόσον κόλλησες το «μικροβιάκι», μπες στο χορό και χόρεψε. Κυνήγησέ το κι ακόμα κι αν δεν το πετύχεις ποτέ, θα είσαι στη γραμμή του τερματισμού κοιτώντας τη διαδρομή και το ταξίδι που διένυσες για να φτάσεις ως εκεί και αφήνοντάς τα πίσω σου. «Η Ιθάκη σου έδωσε το ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δε θα ‘βγαινες στο δρόμο. Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια. Κι αν πτωχική τη βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν».
Γράφει η Βασιλική Γουγούλα
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια: