Νέο συγκλονιστικό video από τη δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα (video-εικόνες)

Ένα νέο βίντεο από τη δολοφονία του Ρώσου Πρέσβη στην ‘Αγκυρα που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, προκαλεί ακόμη περισσότερα ερωτηματικά για την έλλειψη ασφάλειας στην εκδήλωση, όπου έγινε η δολοφονία…

Ο δράστης όχι μόνο πέρασε ανενόχλητος στην αίθουσα παρότι οπλισμένος, αλλά κινήθηκε και στο βήμα με άνεση σαν να είναι στη φρουρά του πρέσβη…

Συγκλονιστικές είναι και οι μαρτυρίες του φωτογράφου του ειδησεογραφικού πρακτορείου Associated Press, Burhan Ozbilici, που κάλυπτε τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας, όταν ένας ένοπλος άνοιξε πυρ. Ο φωτογράφος ο οποίος απαθανάτισε με εντυπωσιακό τρόπο στην κάμερά του το βίαιο γεγονός, μίλησε στο blog του πρακτορείου περιγράφοντας την εμπειρία αλλά και τις σκέψεις του.

Αφηγείται ο Ozbilici:

Ήταν μια εκδήλωση ρουτίνας, τα εγκαίνια μιας έκθεσης φωτογραφίας για τη Ρωσία, οπότε όταν ένας άνδρας που βρισκόταν στο προσκήνιο έβγαλε όπλο εντυπωσιάστηκα και νόμιζα ότι είναι μέρος κάποιας παρουσίασης.
Αντιθέτως, ήταν μια ψυχρά υπολογισμένη δολοφονία που εξελισσόταν μπροστά στα μάτια μου.

Οι πυροβολισμοί, τουλάχιστον οχτώ, ακούστηκαν δυνατά στον χώρο. Επικράτησε πανδαιμόνιο. Οι άνθρωποι ούρλιαζαν, κρύβονταν πίσω από κολώνες, κάτω από τραπέζια, ξάπλωναν στο έδαφος. Εγώ φοβόμουν και ήμουν μπερδεμένος, όμως βρήκα κάλυψη πίσω από έναν τοίχο και έκανα τη δουλειά μου: έβγαλα φωτογραφίες.

Στην έκθεση, αποφάσισα να πάω απλώς και μόνο επειδή ήταν στο δρόμο για το σπίτι μου από το γραφείο στην Άγκυρα. Όταν έφτασα είχαν ήδη ξεκινήσει οι ομιλίες. Όταν ξεκίνησε να μιλά ο Ρώσος πρέσβης Αντρέι Καρλοφ πήγα κοντά για να τον φωτογραφίσω, θεωρώντας ότι οι φωτογραφίες θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σε θέματα που αφορούν τις τουρκο-ρωσικές σχέσεις.

Τότε ξεκίνησαν οι πυροβολισμοί και ο πανικός. Το σώμα του πρέσβη ήταν στο έδαφος, ελάχιστα μέτρα μακριά από μένα. Δεν μπορούσα να δω αίματα. Νομίζω τον πυροβόλισαν πισόπλατα.

Χρειάστηκα λίγα δευτερόλεπτα για να καταλάβω τι είχε συμβεί: Ένας άνδρας πέθανε μπροστά μου. Μια ζωή χάθηκε μπροστά στα μάτια μου.

Έκανα πίσω και αριστερά, με τον δράστη να κάνει κινήσεις με το όπλο του προς τον κόσμου που είχε μαζευτεί στο δεξί μέρος του δωματίου.
Στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω ποιο ήταν το κίνητρό του. Σκέφτηκα ότι ίσως ήταν Τσετσένος, όωμς μετά έμαθα ότι φώναζε για το Χαλέπι.
Φώναξε επίσης «Ο Θεός είναι μεγάλος», όμως δεν καταλάβαινα τι άλλο είπε στα αραβικά. Ήταν εξοργισμένος. Περπατούσε γύρω από το πτώμα του πρέσβη και έσπαγε κάποιες από τις φωτογραφίες που ήταν κρεμασμένες.

Βεβαίως, εγώ ήμουν τρομοκρατημένος και ήξερα τον κίνδυνο που διέτρεχα. Όμως προχώρησα λίγο και φωτογράφισα τον άνδρα καθώς εκείνος προσπαθούσε να τρομοκρατήσει τον κόσμο.

Να τι σκεφτόμουν: «Είμαι εδώ. ακόμη και αν τραυματιστώ, ή σκοτωθώ, είμαι δημοσιογράφος. Πρέπει να κάνω τη δουλειά μου. Θα μπορούσα να φύγω χωρίς να βγάλω καμία φωτογραφία… Όμως τότε δεν θα είχα καμία καλή απάντηση όταν οι άνθρωποι θα με ρωτούσαν «Γιατί δεν έβγαλες φωτογραφίες;».

Σκέφτηκα ακόμα και τους φίλους και συναδέλφους που έχουν χάσει τη ζωή τους βγάζοντας φωτογραφίες σε εμπόλεμες ζώνες όλα αυτά τα χρόνια. Καθώς το μυαλό μου έτρεχε, είδα τον άνδρα να είναι ταραγμένος, όμως ταυτόχρονα, περιέργως, είχε πλήρη έλεγχο το εαυτού του.

Φώναξε σε όλους να κάνουν πίσω. Οι υπεύθυνοι ασφαλείας μας έδωσαν εντολή να εκκενώσουμε τον χώρο και τότε φύγαμε.

Όταν γύρισα στο γραφείο για να στείλω τις φωτογραφίες, με έκπληξη διαπίστωσα ότι ο δράστης στεκόταν πίσω από τον πρέσβη όσο εκείνος μιλούσε. Σαν ένας φίλος ή ένας σωματοφύλακας.