Εγώ στην αγάπη έμαθα να συγχωρώ. Γι αυτό δε σε μισώ. !!!
Εγώ στην αγάπη έμαθα να συγχωρώ. Γι αυτό δε σε μισώ. !!!
Σε μισώ…
Όχι γλυκό μου κορίτσι, δε πρόκειται ποτέ να ξεστομίσω αυτή τη λέξη.
Ναι, σ΄αγάπησα πολύ δε σου το έκρυψα ποτέ, δεν μπορούσα άλλωστε με ήξερες.
Ήξερες ότι πάντα έλεγα αυτό που ένιωθα.
Ναι μπορεί να στεναχωρήθηκα που δεν είμαστε μαζί.
Μπορεί να πόνεσα, μπορεί να έκλαψα, να καθόμουν να γλύφω σαν το σκυλάκι τις πληγές μου..
Λυπήθηκα γιατί εσύ γελούσες μαζί μου.
Κάθισα ξάγρυπνος μέρες κοιτώντας το ταβάνι.
Δε σου κρύβω όμως ότι χάρηκα από την άλλη…
Χάρηκα γιατί εσύ δεν ένιωσες ποτέ το ίδιο μένα.
Μόνη σου, με άλλους, δεν έχει σημασία.
Όμως στο λέω μέσα από την καρδιά μου δε σε μίσησα ποτέ.
Δεν πρόκειται να ξεστομίσω αυτή τη λέξη για σένα.
Ίσως έτσι έπρεπε να γίνει.
Να πληρώσω τα λάθη μου, τα λάθη του παρελθόντος.
Όμως γλυκιά μου δε θέλω ποτέ να γελάσεις με τον πόνο μου, με τον καημό μου.
Άσε μέσα μου να έχω το πιο γλυκό χαμόγελο της ζωής μου, το χαμόγελο εκείνης της γυναίκας που με κοιτούσε στα μάτια.
Εγώ κλείδωσα, όμως η ζωή προχωρά.
Θα προχωρήσω και εγώ….
Μίσος…
Όχι δε θα την πω ποτέ αυτή τη λέξη.
Δεν είναι έτσι η αγάπη άγγελέ μου για μένα, έχω μάθει να συγχωρώ.
Προσπάθησε και εσύ…μην την πεις ποτέ σε κανένα …
Ούτε για μένα…. έστω κι ας είναι ψέμα.
Του Σπύρου Αυγερινού.
αναπνοές
αναπνοές

Δεν υπάρχουν σχόλια: